Notice: The called constructor method for WP_Widget in Sticky_Post_Widget is deprecated since version 4.3.0! Use
__construct()
instead. in /customers/0/b/c/thomverheggen.nl/httpd.www/wp-includes/functions.php on line 3951 Ruimte maken voor wat nieuws | Terugbrengen

Ruimte maken voor wat nieuws

Deze week heeft Claudia (mijn vrouw) gezegd dat ze stopt met haar baan. Een dag eerder de knoop doorgehakt. “Heb je dan iets nieuws?” vraagt iedereen. Nee dus. Ze wilde al langer wat anders, maar ze wist niet precies wat. Zoeken naar iets nieuws, als je druk bent met iets waar niet (meer) je hart ligt is moeilijk. Die cirkel bleek lastig te doorbreken. Een opleiding hielp. Maar nieuwe stappen hebben ruimte nodig.

Ik heb het zelf een paar jaar geleden ook ondervonden. Ik móest stoppen van mezelf. Zonder een nieuwe baan. Ruimte maken in mijn hoofd. Lucht. Met alle onzekerheden van dien. Maar het voelde zo goed. Binnen no time wist ik wat ik wilde en kon. En vond ik het. Ik koos niet voor “als het maar iets anders is dan wat ik nu doe”, maar voor wat ik écht wilde. En dat proefde mijn omgeving.

Ook de vorige band waar ik in zong heb ik verlaten, toen de gemeenschappelijke drive verdwenen leek. Terwijl ik wist dat ik niet zonder muziek kon. Daarna heb ik de band gezocht én gevonden waar de flow regeert. We zijn geneigd pas met iets te stoppen als we weten “wat dan wel”. Terwijl door te stoppen het “wat dan wel” zich zoveel makkelijker aandient.
Het is verwonderlijk op zo’n moment te ontdekken dat deze gekozen onzekerheid een ultiem gevoel geeft van regie in eigen hand.

Ik zie het ook op een andere schaal: Veel van de bedrijven die grote stappen maken op het gebied van sociale innovatie, zijn eerst gestopt met het oude. Zonder te weten wat dan wel. Maar gewoon doorgaan was geen optie. Vaak noodgedwongen, persoonlijk of zakelijk (“dit nooit meer”), maar altijd met een urgentie. Het “wat dan wel” kwam bijna vanzelf, bij henzelf én met de collega’s in het bedrijf.

Iemand vroeg me of ik haar zou adviseren hetzelfde te doen. Dat wist ik niet. Het heeft mij veel gebracht, maar iedereen zit anders in elkaar. Het had ook anders kunnen lopen. En niet iedereen kan het zich permitteren. Ook deze tijd van crisis helpt niet mee. Of juist wel? Want “gewoon doorgaan” is geen optie. En bevlogen bedrijven met bevlogen mensen hebben de toekomst. “Survival of the Happiest” zegt Leen Zevenbergen.

Het kan haast geen toeval zijn dat een paar maanden geleden een liedje uit mijn pen vloeide met de titel: You’d better be sorry than safe

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post Navigation